01010 – عشق آیه است به نام عین شین قاف

عشق

آیه‌ای است بنام «عین شین قاف»

وقتی در لغت‌نامه دهخدا به کلمات «عین» و «شین» می‌نگری درمی‌یابی که ازنظر نوشتاری دارای معانی دیگری نیز می‌باشد و از «عین» به معنای «چشم کردن و چشم خوردن» یادشده است و از «شین» به معنای «عیب دیگران گفتن و زشتی و عیب» یادشده است.

پس زمانی مانند سیمرغ داستان عطار به قله قاف می‌رسی که تو نیز از معنای تلفظی «عین» و «شین» بگذری؛ چراکه کلمه «عشق» نیز در هنگام نوشتن از «عین» و «شین» شروع می‌شود و به «قاف» می‌رسد و اگر تو بخواهی به معنای لفظی آن توجه کنی و در «عین» و «شین» بمانی؛ به کلمه «قاف» نخواهی رسید و کلمه عشق نمایان نمی‌شود.

لذا تو نیز برای گذشتن از «عین» باید داشته‌ها و نداشته‌های دیگران «چه خوبی و چه بدی» را نبینی تا باعث شود سخنی از دیگران به زبانت نیاید و این‌گونه هم از «شین» خواهی گذشت که در این صورت به قله «قاف» می‌رسی

 این بار معنای دیگر عشق نمایان می‌شود که خودت هستی و خود انسانی را خواهی دید که چقدر زیبا و بی‌نهایت است.

امیر رها