معرفت
00100 – آيا در زمین كسى را جانشین می کنی كه در آن فساد کنند و خونها بریزند ؟

00100 – آيا در زمین كسى را جانشین می کنی كه در آن فساد کنند و خونها بریزند ؟

شرحی بر آیه 30 بقره که خدا فرمود:

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٠﴾

و (به یاد آر) وقتی که پروردگارت فرشتگان را فرمود که من در زمین خلیفه‌ای خواهم گماشت، گفتند: آیا کسانی در زمین خواهی گماشت که در آن فساد کنند و خونها بریزند و حال آنکه ما خود تو را تسبیح و تقدیس می‌کنیم؟! خداوند فرمود: من چیزی (از اسرار خلقت بشر) می‌دانم که شما نمی‌دانید. ( ترجمه الهی قمشه ای)

سئوال اینست که اگر این دو صفت زشت و ناپسند آدم ” فساد کردن و خونریز بودن “ است پس چرا آدم خلیفه روی زمین شده است؟! و همین مساله باعث سئوال فرشتگان نیز شد.

تفاسیر زیادی در خصوص این دو صفت آدم شده است .

اما بنده با نگاه دیگری به این موضوع می پردازم تا شاید یکی از اسرار آنچه خدا می دانسته و گفت: ” من چیزی می دانم که شما نمی‌دانید” را بتوانیم درک کنیم.

برای درک اینکه آیا فاسد بودن خوب است و یا بد؛ مثال زیر را می زنیم:

انگور ؛ میوه مفید و سرشار از انرژی مفید می باشد. اگر این انگور را به فساد بیندازیم (یعنی در ظرفی بسته بگذاریم تا هوا به آن نرسد و مدت زمان خاصی بگذرد) تبدیل به الکل (شراب) می شود و اگر همان ظرفی که الکل شده است را در مجاورت هوا قرار دهیم می بینیم تبدیل به سرکه می شود که بسیار مفید و شفا بخش است.

بنابراین اگر انگور را فاسد کنی و تبدیل به شراب کنی و بخوری؛ دردمند خواهی شد و عوارض زیادی پیدا خواهی کرد ولیکن اگر همان انگور را فاسد کنی و تبدیل به سرکه کنی و بخوری؛ شفا خواهی یافت.

پس فاسد کردن از صفات بارز انسان است که ملائک فقط درد آن را می دیدند در صورتیکه همان فاسد کردن می تواند شفا بخش باشد که ملائک از آن آگاهی نداشتند. (امثال این مثالها زیاد است مانند مخمر ها که یکی از آنها خمیر مایه نان است که از آن در تهیه نان استفاده می شود و در حقیقت این مخمر فاسد شده را که نمی توان استفاده کرد ولی می توان به نان بزنیم تا باعث خوشمزگی، مغذی و غیره آن شود.)

پس فاسد بودن هم درد است و هم شفا؛

و این با توست که کدام را بخوری ؛ زمانی که فاسد شد و تبدیل به درد شده است و یا زمانی که فاسد شده و تبدیل به شفا شده است؟!!

و این همان رازی بود که فرشتگان نمی دانستند که صفت فاسد بودن آدم ؛ شفا بخش هم بود ولی آنها نمی‌دانستند و از بخش درد آن آگاهی داشتند و از اینروست که خدا فرمودمن چیزی می دانم که شما نمی‌دانید

و خونریزی آدم نیز همین گونه است که ملائک بخش نجات و درمان آن را ندیدنمانند بیماری که توسط پزشک جراحی می شود تا سلامت گردد و از مرگ نجات یابدیا مانند حجامت که خون ناسالم را از بدن خارج می کنند و یا مانند افرادی که اهدای خون می کنند تا همنوع خود نجات یابد. آیا این خونریزی بد است؟! نه تنها ناپسند نمی باشد بلکه بسیار پسندیده و خداپسدانه هم می باشد.

پس اگر انسان باشی ؛ این صفات که از نظر ملائک زشت بود و به خود می نازیدند و گفتند: “حال آنکه ما خود تو را تسبیح و تقدیس می‌کنیم

خواهی دریافت که می تواند این صفات بسیار شفا بخش و درمانگر هم باشد. مانند چاقو که که نه خوب است و نه بد؛ بلکه کاربردش می تواند در جهت بدی و درد و یا خوبی و شفا باشد.

ولی این با توست که درد و بلا را انتخاب کنی یا شفا و نجات را

و اگر انسان باشی خواهی یافت که نه تنها این عیبها بد نمی باشند بلکه سرمنشاء خوبی ها هم می توانند باشند و تو می توانی با انسان شدن علم شفا و درمان و نجات را از صفات فساد و خونریزی هم بدست آوری (البته از نظر بنده هیچ صفت انسانی خوب و یا بد نیست بلکه کاربردش می تواند در جهت خوب و یا بد باشد مانند همان چاقو )

و شرط بدست آوردن این علم که به تو دید و زاویه جامع نگری به هر موضوعی می دهد؛ همان انسان شدن است و تاکید این کلام نیز در آیات بعد (31 و 32 بقره ) می باشد که خداوند به ملائک نشان داد که تنها انسان است که قادر است تمام علم را داشته باشد و قدرت عرضه آن را نیز دارد.